Piosenki

„Makumba”

wstęp: C G C G Fis F

Mój ojciec Makumba być królem wioski              C F G

Ja mieszkać w Afryka, przyjechać do Polski

Żeby studiować w waszym pięknym kraju

Skinheadzi jednak mi tu żyć nie dają

Ja uczyć się ciężko waszego języka

I dostać raz w zęby gdy iść po ulicach

Polacy rasiści każdy to powie

I nikt tu nie lubić czarny człowiek

Ref.:

Makumba, Makumba, Makumba-ska                  F G

Polska Afryka, Afryka Polska                                 C a

Makumba, Makumba, Makumba-ska                  F G

Ja chcieć uciekać, szykować do drogi

Lecz poznać dziewczyna, co ma piękne nogi

Ja pałać uczuciem i pałać szalenie

I tak się Makumba zakochać w Helenie

My szybko wziąć ślub  i mieć dużo dzieci

Rodzice z Afryka przysyłać prezenty

Ja ciągle studiować i uczyć do rana

Hela się cieszy z naszego spotkania

Ref.: Makumba…….

Tekst mówiony:

Ja dużo pracować i wiele potrafić

Polska teściowa się o mnie martwić

Ona się ciągle modlić do Boga:

„Boże jedyny Makumbę zachowaj”

Ja kończyć studia i robić kariera

My mieć samochód i bulteriera

Ja mieszkać tu długo i nie wiedzieć czemu

Nie chcę mnie przyjąć do KPN-u

Ref.: Makumba

Na pokładzie od ranaXE ” Na pokładzie od rana ”                       a C

Ciągle słychać bosmana,                                                                a A⁷

Bez potrzeby cholernie się drze.                                                     d a

Choćbyś ręce poranił,                                                                      A⁷ d

Bosman zawsze cię zgani           |                                                    a

I powiada – „Zrobione jest źle!”  |bis                                              E⁷ a

„Jeszcze raz czyścić działo,

Cóż wam chłopcy się stało?

Jak do żarcia, to każdy się rwie.

To nie balia niemiecka,         |

Trzeba wiedzieć od dziecka,  |

Że to okręt wojenny R.P.”      |bis

Ale czasem się zdarzy,

Że się bosman rozmarzy -

Każdy bosman uczucie to zna.

Gdy go wtedy poprosisz,        |

Swą harmonię przynosi,         |

Siada w kącie na rufie i gra.  |bis

Opowiada o morzach,

O bezkresnych przestworzach

I o walkach, co przeżył on sam.

O dziewczętach z Bombaju,

Co namiętnie kochają

I całują tak mocno do krwi.

A gdy spytasz go tylko,

O czym marzył przed chwilką,

Czemu nagle pojaśniał mu wzrok?

Mówi: „W Gdyni, w Orłowie,           |

Będę chodził na głowie,                    |

Tak mi przypadł do serca ten port.”  |bis

Bosman skończył, wiatr ścicha,

Aż tu nagle, u licha!

Pojaśniało coś nagle we mgle.

Poznał bosman, jak cała      |

Polska w blaskach wstawała,  |

Na pokładzie okrętu R.P.     |bis